Εξαφάνισε τα παρτέρια στην πλατεία Ομόνοιας ο Δήμος Αθηναίων. Η ελάχιστη νότα πρασίνου και ομορφιάς μετατράπηκε σε γκρίζο πλακόστρωτο.

Αυτή η εικόνα για την Ομόνοια είναι πλέον παρελθόν. Εξαφανίστηκαν με απόφαση ενός Αντιδημάρχου τα δυο μεγάλα παρτέρια που οριοθετούσαν με τα δέντρα και τα λουλούδια έναν ευχάριστο χώρο συνάθροισης ανθρώπων

Η πλατεία Ομόνοιας έχει αλλάξει πολλές φορές όψη  στην ιστορία της. Η τελευταία ανάπλαση που ολοκληρώθηκε το 2003 δεν έδινε και την καλύτερη εικόνα, ωστόσο δυο μεγάλα παρτέρια όπου είχαν φυτευτεί δέντρα και λουλούδια έδιναν χρώμα στην πλατεία και πολλές φορές έβλεπες ανθρώπους να κάθονται στα πεζούλια κοντά στο πράσινο και να ξεκουράζονται ή να μιλάνε μεταξύ τους.

Ο Αντιδήμαρχος Αθηναίων κ. Γ. Ξεπαπαδάκος όμως απέκτησε άλλη γνώμη και πήρε απόφαση (μόνος του) να εξαφανίσει τα παρτέρια εντελώς. Σε αυτό τον βοήθησαν, κατά δήλωσή του, δύο πράγματα: Το πρώτο είναι ότι δημιουργούνταν εστίες μόλυνσης καθώς περιθωριακά στοιχεία χρησιμοποιούσαν τα παρτέρια ως αποχωρητήρια. Το δεύτερο είναι ότι η «Αττικό metro» είχε κάνει ασφαλιστικά μέτρα γιατί περνούσε υγρασία στις υπόγειες εγκαταστάσεις του metro.

Εκεί που περνάει με χάρη τώρα η μοτοσυκλέττα ήταν πριν το μεγάλο παρτέρι με τις ελιές και τα λουλούδια. Το δίτροχο ταιριάζει με την εικόνα πίστας που απέκτησε πλέον η πλατεία Ομόνοιας

Μια κι έξω λοιπόν ο κ. Γ. Ξεπαπαδάκος αποφάσισε να ξεπαστρέψει τα μεγάλα παρτέρια και το πράσινο. Δε ρώτησε ούτε τις Υγειονομικές Υπηρεσίες της Νομαρχίας (για τη μόλυνση), ούτε το Δημοτικό Συμβούλιο, ούτε τους αρχιτέκτονες που σχεδίασαν την πλατεία, υποθέτουμε βάσιμα.

Γιατί αν τους ρωτούσε θα μάθαινε ότι οι δέκα ελιές που είχαν φυτευτεί προς την πλευρά της οδού Αθηνάς συμβόλιζαν τις δέκα αρχαίες φυλές που συνενώθηκαν και έδωσαν το όνομα «Αθήναι» (στον πληθυντικό). Ίσως μάθαινε ακόμα ότι το μοντέρνο γλυπτό, έργο του Ζογγολόπουλου, βασιζόταν σε ρέοντα ύδατα και εντάχθηκε σε μια πλατεία με πράσινο, είχε μάλιστα γύρω του δικό του πράσινο παρτέρι και λιμνούλα.

Τι και αν κάποιοι πολίτες απολάμβαναν το ελάχιστο αυτό πράσινο. Τι και αν τα περιστέρια έβρισκαν λίγο φυσικό περιβάλλον και φρέσκο νερό στις λιμνούλες;

Τώρα τα ελάχιστα που έχουν απομείνει κουρνιάζουν στα κάγκελα και ψάχνουν να βρουν νερό. Η Ομόνοια έγινε τόπος αφιλόξενος πλέον και για αυτά όπως έγινε και για τους διαβάτες.

Περάσαμε μέρα μεσημέρι στην έρημη πλατεία. Τα παρτέρια εξαφανίστηκαν ώστε να μη δημιουργούνται εστίες μόλυνσης, κατά τον Αντιδήμαρχο, όμως εμείς είδαμε στην πίσω πλευρά της πλατείας ένα δυστυχή νεαρό να χρησιμοποιεί κάποια γωνιά για τουαλέτα μέρα μεσημέρι. Πιο δίπλα τα ίχνη της βρώμας ήταν εμφανή παντού. Στο κέντρο της πλατείας ο διάδρομος με τις σανίδες έχει υποστεί πλέον μεγάλες φθορές. Κόκκινες κορδέλες και πινακίδες του Δήμου Αθηναίων προσπαθούν να αποκλείσουν την πιθανότητα ατυχήματος.

Αλλά το ατύχημα ήρθε για την Αθήνα στο κεντρικότερο σημείο. Προς τι οι πρόσφατες εξαγγελίες του ΥΠΕΚΑ για αναπλάσεις στην πόλη, για πεζοδρομήσεις της Πανεπιστημίου κλπ. όταν δε μπορούμε τώρα να επισκευάσουμε την κεντρικότερη πλατεία της Αθήνας και επιτρέπουμε σε έναν Αντιδήμαρχο να αυτοσχεδιάζει και να ασχημονεί κατά τη λογική «πονάει κεφάλι – κόβει κεφάλι»;

Προς τι η απαξίωση της Ομόνοιας; Χρειάζεται άραγε κάποια νέα ανάθεση; Χρειάζεται να πληρωθούν άλλοι αρχιτέκτονες, άλλοι εργολάβοι για να αποκτήσει ανθρώπινη όψη; Δε μπορεί να συντηρηθεί η Ομόνοια με το υπάρχον σχέδιο;

About these ads

Posted on Ιουλίου 20, 2010, in Αστικό περιβάλλον. Bookmark the permalink. Σχόλια κλειστά.

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: